-
Chcę być waszym jeńcem (GB28,29)
Relatywizacja podarunków To jest 28. wpis z tej serii. Zob. pierwszy: Dusza zapala się od duszy, jak świeca od świecy Przesłanie 100, s. 34 – małe wydanie lub 129, s. 55, t. I, wydanie trzytomowe. Przed różami, które pięły się wysoko, aż do szczytu wielkiej czereśni. Powiedział Mi: „Twój ojciec ofiarował ci małą polną różę bengalską i byłaś tym bardzo wzruszona. A Ja kazałem, by dla ciebie rozkwitły wszystkie twoje śliczne kwietniki. Kochaj Mnie za to bardziej”. Uwaga Gabriela w tych przesłaniach, które przeczytałam, nie wspomina nic o swojej rodzinie. Gdy zaczęła otrzymywać przekaz słowny od Pana Jezusa, miała już ponad 60 lat i wówczas zaczęła to zapisywać. Przypuszczam, że…
-
Zgoda na śmierć (GB18,19,20,21)
Poniżej przedstawię chyba ostatnie (?) przesłania Gabrieli, do którym miałam wcześniej po kilka, kilkanaście zdań komentarza. Będzie to 15 przesłań zawartych w pięciu Wpisach. Nie jestem w stanie ich analizować i komentować. Nie rozumiem Gabrieli i języka, jakim się posługuje. A może to są zdania innych osób dopisane do notatek Gabrieli lub przeinaczone np. przez redaktorów??? „Czego mi nie dostaje” To osiemnasty Wpis z tej serii. Zob. pierwszy: Dusza zapala się od duszy, jak świeca od świecy Przesłanie 88, s. 33 małe wydanie lub 110, s. 51, t. I. – W maju. Na wsi. Po Komunii św. – Ja: Panie uzupełnij, czego mi nie dostaje. On: „Po to tu jestem”. …
