Oddaj mi wszystko – naprawiam, gdy mnie proszą To jest 30. wpis z tej serii. Zob. pierwszy: Dusza zapala się od duszy, jak świeca od świecy Przesłanie 191, s. 43 – małe wydanie lub 324, s. 98, t. I, wydanie trzytomowe – Byłam niezadowolona z siebie i skrępowana wobec Niego. – „Czyż Ja nie jestem większy, niż twoje uchybienia? Czyż nie jestem większy, niż twoja biedna istota? Oddaj Mi wszystko. Naprawiam, gdy Mnie proszą, by naprawić”. Prawdopodobnie Gabriela była niezadowolona ze swojego zachowania, może sposobu bycia lub swoich niedoskonałości w języku i wobec Majestatu Boskiego czuła się skrępowana. Zagadką jest dla mnie, jak, w jaki sposób słyszała Pana Jezusa. Przecież…